Page images
PDF
EPUB

Hofdu ej sjed
sverd nje dreyra,
lagaleysi
lutu naudgir.

Sa hinn oblgari
ebldi vyrki
og heldocku
hreykti merki.

Tok hann tignar
titil jarla,
vogandi mildings
makt sier eigna.

Ljest af thjod vorri
Thar til knuinn
at hun uppreystar
oil svo krefdi;

Frid og frelsi sig
foera sagdi
theim, er vafdi
throela-hleckium.

qui nunquam ante ensem aut sanguinem conspexerat, et invitus colla jugo insolentiae subdidit.

Fortior ille munimenta poiiens, orci instar, atrum vexillum erexit.

Ducalem sumpsit dignitatem, sibi Regiam potestatem arrogare ausus.

Praetexuit gentem nostram haec a se deprecatam fuisse, ipsamque tales turbas un- animen poscere;

Dicens se pacem et libertatem adferre ipsis iisdem, quos servilibus

onerabat catenis.

Ottuduz their
tr annad vildu
eru og mannoera
tinaz mundu;

Ad landradum
lucka styrdi,
og osigrad
Englands merki.

Thannig harmendra
huggun besta,
himnesk von
var oss flu inn.

Sem langhrakinn
Scefarandi,
barinn skjelfingum
brims og storma,

er i skjoedum

Skerjagardi,

sier vid Skrugguljos,

Skip sitt sveyma,

Enn hofn engva hrjadu fleyi,

Metuebant contraria optantes fldcm et honestatem omnino abolitam fore;

perduellioni fortunam necnon Angliae invictum vexillum favere ominantes.

Sic moestorum optimum solamen, caelestis spes, aufugit.

Ut navita, per Iongum temporis spatium, aequoris et tempestatis impetibus vexatus,

qui, fulgure lumen

praebente, navem inter scopulos insidiosos jactari nuper conspexit,

portum autem nullum,

nema afgrium eitt
hndirdjupa—

Threlsazur
fari thessu
sem med ovoentu
Undraverki;

Verdur bloelogn
ur bilvedri,
slatur soer

[ocr errors][ocr errors]

Thannig foerdi
thin adkoma,
edallundadi
Alexander!
fognud og frelsi
froni pessUj ribus
sviptur thu thad ognum
ostjornunar.

VOL. II. x

nisi in medio oceani
abysso,

jam ex his eripitur periculis, ceu numinis nutu;

vertitur in tranquilli-
tatem procella, mare
undis montuosum in malaciam,

in solarem splendorem fulminantia fulgura— aura prospera et placida portum versus navigium ducit:—

Sic tuus adventus, generose Alexander! gaudiumet libertatemterrae huic attulit; levasti istam Anarchiae horro

[table]

bjodiz their, enn thess, tamen non metuis. thu ej qvidir.

Leyf ad thidar thier Sine ut tibi et re

thackir greidum, liquis tui ordinis

og formonnum odrum ductoribus, singula

fylgdar thinnaz; res agamus gratias!

Ey skal minning
ydar deya
i bokmenta
bolstad forna

Thaklat er ond
Offri kjcerri
theim annars ej
Offurs krefur.

Leyf, thig enn lids at bidjum,— Oss fraroendum folk-narungi

Thier samedla, ad sid og oettum hialp, sem fyrr, holla veitir,

riett ad sok
sigur vinni
og fullkomnun
fro vor nai.—

Ode. 307Nunquam vestra abo-
lebitur memoria in
piisco hocce musaram
habitaculo.

Sacrificio potius pla-
cet anima grata isti,
qui victimam petere
nolet.

Sine etiam, ut ulte-
rius a te auxilium pe-
tamus—qudd nempe
primati, nobis vi ademp-
to,

tibi et indolis et stirpis nobilitate pari, adminiculum, utadhuc, porro etiam praebeas,

ad bonae causae triumphum, nostrique perfectionem gaudii suo tempore comparandum.

« PreviousContinue »