Page images
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Quamque ille magnis pratulit immerito divis.
Haec ergo alumnus ille Londini Milto,
Diebus hiscequi qui suum linquens nidum
Poliquc tractum, (pessimus ubi ventorum,
In sanientis impotensquc pulmonis
Pcrnix anbela sub Jove exercet flabra)
Venit feraces Itali soli ad glebas,
Visum superba cognitas urbes fama
Virosque doctaeque indolem juventuus,
Tibi optat idem hie fausta multa salsille,
Habitumque fesso corpori ponitus sanum;
Cui nunc profunda bilis infestat renes,
Praecordiisque fixa damnosum spirat.
Ncc id pepercit impia quod tu Romano
Tam cuhus ore Lesbium condis melos.
O dulce divum munus, O salus Hebes
Germana ! Tuque Phcube morborum terror
Pytbone Caeso, sive tu magis Paean
Libenter audis, hie tuus sacerdos est.
Querccta Fauni, vosque rore vinoso.
Colles betoigni, mitis Evandri sedes,
Siquid salubre vallibus frondet vestris,,
Lavemen aegro ferte certatim vati.
Sic ille charis redditus rursum Musis
Vicina dulci prata mulcebit cantu.
Ipse inter atros emirabitur lucos
Numa, ubi beatura degit otium aeternum,
Suam reciivis semper ^Egeriam spectans,
Tumidi;sque et ipse Tibris hinc delinitus
Spei favebit ;nnuae colonotum:

ec in scpulchris ibit obsessum reges

imium sinistro laxus irruens loro:
cd fraena melius temperabit undarum,
idusquc curvi falsa regna Portumni.

bannes Baptist a Mantus Marchio Vilensis, vir

ingenii laude, turn litterarum studio, nee non

et bellica virtute apud Italos clarus in pi imis

est. Ad quern Torquati Tassi dialogus eaetat

de Amicitia scriptus; erat enim Tassi ami

cissimus; ab quo etiam inter campance prin

cipes celelratur, in Mo poemate cui titulus

Gcrusalemmc Conquistata, lib. 20.

Fra cavalier magnanimi, e Corteci
Risplcnde il Manso

Ts authorem Neapoli commorantem summd lenevolentia proseculus est, multaque ei detulit humanitatis ojficia. Ad hvnc itaque hospes Me antequam ab ea urle discederet, ut ne ingratum se ostenderat, hoc carmen misit.

XI AC quoque Manse tuae meditanturcarmina laudi
Pierides, tibi Manse choro notissime Phcebi,
Quandoquidem ille alium haud aequo est dignatus
Post Galli cineres, et Mecaenatis Hetrusci [honore,
Tu quoque, si nostrae tantum valet aura Camcenae,
Victrices hederas inter, laurosque sedebis.
Te pridem magno felix Concordia Tasso
Junxit, ct aeternis inscripsit nomina chartis.

Mox tibi dulciloquum non inscia Musa Mariniim
Tradidit, ille tunum dici se gaudet alumnum,
Dum canit Assyrios divum prolixus amores j
Mollis et Ausonias stupefecit carmine nymphas.
Ille itidem moriens tibi soli debita vates
Ossa tibi soli, supiemaque vota reliquit.
Nee manes pietas tua chara fefellit amici,
Vidimus arridentem operoso ex aerc poetam.
Nee satis hoc visum est in utrumque, et nee piaca-
Officia in tumulo, cupis iatcgros rapcre Oreo, [ant
Qua potes, atque avidas. Parcarum eludere leges;
Amborum genus, et varia sub sorte peractam
Describis vitam, morcsque, et dona Minervae;
/Emulus i 1 litis Mycalen qui natus ad aitam
Rettulit yEolii vitam facundus Homeri,
Ergo ego te Clius et magni nomine Phcebi,
Manse pater, jubeo longum salvere per aevum
Missus Hyperboreojuvenis peregrinus ab axe.
Nee tu longinquam bonus aspernabare Mums,
Quas nuper gelida vix enutnta sub Arcto
Imprudens Italas ansa est volitare per urbes.
Nos ctiam in nostro modulantes flumine cygnos
Credimus obscuras noctis sensisse per umbras,
Qua Thamesis late puris argenteus urnis
Oceani Glaucos perfundit gurgite crines.
Quin et in has quondam pervenit Tityrus oras.
Sed neque nos genus incultum, nee inutile Phccbo,
Qua plaga sepleno mundi sulcata Trione
Brumalem patitur longa sub nocte Booten.
Nos ctiam colimus Phcebum, nos ruunera Pbctbo

« PreviousContinue »