Page images
PDF

Dixit, et aligerae tetigerunt nablia turmae, 65
At mihi cum tenebris aureo pulsa quies.
Flebam turbatos Cephaleià pellice somnos,
Talia contingant somnia sæpe mihi.

E L E G IA QUARTA, Anno AEtatis 18.

Ad Thomam junium praeceptorem suum, apud mercatores Anglicos Hamburgae agentes, Pastorismunere fungentem.

Urre per immensum subitó mea littera pontum, I, pete Teutonicos laeve per aequor agros; Segnes rumpe moras, et nil, precor, obstet eunti, Et festinant is nil remoretur iter. Ipse ego Sicanio fraenantem carcere ventos 5 AEolon, et virides follicitabo Deos, Caeruleamque suis comitatam Dorida Nymphis, Ut tibi dent placidam per sua regna viam. At tu, si poteris, celeres tibi fume jugales, Večia quibus Colchis fugit ab ore viri; IO Aut queis Triptolemus Scythicas devenit in oras Gratus Eleusiná missus ab urbe puer. Atque ubi Germanas flavere videbis arenas Ditis ad Hamburgae moenia fle&le gradum, Dicitur occiso quae ducere nomen ab Hamá, I5 Cimbrica quem fertur clava dedisse neci. Vivit ibi antiquae clarus pietatis honore Praeful Christicolas pascere doćius oves; Ille quidem est animae plusquam pars altera nostrae,

Dimidio vitae vivere cogor ego. 2O

[ocr errors]

Haecquoquepaulum oculos in humum defixamodestos
Verba verecundo sis memor ore loqui. 50
Haec tibi, si teneris vacat inter praelia Musis,
Mittit ab Angliaco littore fida manus.
Accipe sinceram, quamvis fit sera, salutem;
Fiat et hoc ipso gration illa tibi.
Sera quidem, fed vera fuit, quam casta recepit 55
Icaris à lento Penelopeia viro.
Ast ego quid volui manifestum tollere crimen,
Ipse quod ex omni parte levare nequit?
Arguitur tardus meritó noxamdue fatetur,
Et pudet officium deseruisse suum. 60
Tu modó da veniam fasso, veniamdue roganti,
Crimina diminui, quae patuere, solent.
Non serus in pavidos rićtus diducit hiantes,
Vulnifico pronos nec rapit ungue leo.
Saepe sarisfiferi crudelia pećiora Thracis 65
Supplicis ad moesias delicuere preces.
Extensæque manus avertunt fulminis ióius,
Placat.et iratos hostia parva Deos.
Jamgue diu scripfisse tibi fuit impetus illi,
Neve moras ultra ducere passus Amor. 7o
Nam vaga Fama refert, heu nuntia vera malorum!
In tibi finitimis bella tumere locis,
Teque tuamgue urbem truculento milite cingi,
Et jam Saxonicos arma parasse duces.
Te circum laté campos populatur Enyo, 75
Et sata carne virtim jam cruor arva rigate;

Ger

[ocr errors][merged small]

At tu sume animos, nec spes cadat anxia curis, 105
Nectua concutiat decolor osla metus.
Sis etenim quamvis fulgentibus obsitus armis,
Intententgue tibi millia tela necem,
At nullis vel inerme latus violabitur armis,
Deque tuo cuspis nulla cruore bibet. IIO
Namque eris ipse Dei radiante sub acgide tutus,
Ille tibi custos, et pugil ille tibi;
Ille Sionaeae qui tot sub moenibus arcis
Assyrios fudit noćie silente viros;
Inque fugam vertit quos in Samaritidas oras II5
Misit ab antiquis prisoa Damascus agris,
Tcrruit et densas pavido cum rege cohortes,
Aere dum vacuo buccina clara sonat,
Cornea pulvereum dum verberat ungula campum,
Currus arenosam dum quatit actus humum, 120
Auditurque hinnitus equorum ad bella ruentām,
Et strepitus ferri, murmuraque alta virüm.
Et tu (quod superest miseris) sperare memento,
Et tua magnanimo pećtore vince mala;
Nec dubites quandoque frui melioribus annis, 125
Atque iterum patrios posse videre lares.

E L E GIA QUIJNTA, Anno AEtati; 20.

In adventum veris.

N se perpetuo Tempus revolubile gyro
Jam revocat Zephyros vere tepente novos;

« PreviousContinue »