Page images
PDF
EPUB

Meletius, a celebrated geographer; and author of the book from whence these notices are taken.

Dorotheus, of Mitylene, an Aristotelian philo. sopher: his Hellenic works are in great repute, and he is esteemed by the moderns I quote the words of Meleties) μετα τον Θουκυδίδης και Ξενοφώντα άριστος Ελλήνων. I add further, on the authority of a well-informed Greek, that he was so famous amongst his countrymen, that they were accustomed to say, if Thucydides and Xeno. phon were wanting, he was capable of repairing the loss.

Marinus Count Tharboures, of Cephalonia, professor of chemistry in the academy of Padua, and member of that academy, and those of Stockholm and Upsal. He has published, at Venice, an ac. count of some marine animal, and a treatise on the properties of iron.

Marcus, brother to the former, famous in me. chanics. He renioved to St. Petersburg, the immense rock on which the statue of Peter the Great was fixed in 1769. See the dissertation which he published in Paris, 1777.

George Constantine has published a four-ton. gned lexicon.

George Ventote; a lexicon in French, Italian, and Romaic.

There exist several other dictionaries in Latin and Ronaic, French, etc. besides grammars,

in every modern language, except English.

Amongst the living authors the following are most celebrated : *)

Athanasius Parios has written a treatise on rhe. toric in Hellenic.

Christodoulos, an Acarnanian, has published, in Vienna, some physical treatises in Hellenic.

Panagiotes Kodrikas, an Athenian, the Romaic translator of Fontenelle's "Plurality of Worlds » (a favourite work amongst the Greeks), is stated to be a teacher of the Hellenic and Arabic langua. ges in Paris; in both of which he is an adept.

*) These names are not taken from any publication.

Athanasius, the Parian, author of a treatise on rlietoric. .

Vicenzo Damodos, of Cephalonia, has written «είς το μεσοβάρβαρον,» on Iogic and physics.

John Kanarases, à Byzantine, has translated into French Ocellus on the Universe. He is said to be an excellent Hellenist. and Latin scholar.

Gregorio Demetrius published, in Vienna, a geographical work: he has also translated several Italian authors, and printed his versions at Venice.

Of Coray and Psalida some account has been already given.

GREEK WAR SONG,

1.
Δεύτε, παίδες των Ελλήνων:

ο καιρός της δόξης ήλθεν,
ας φανωμεν άξιοι εκείνων

που πας δώσαν την αρχήν. "Ας πατήσομεν ανδρείως

τον ζυγόν της τυραννίδος. Έκδικήσομεν πατρίδος

καθ' όνειδος αισχρόν. Τα όπλα ας λάβωμεν

παϊδες Ελλήνων αγωμεν· ποταμιδων εχθρών το αίμα

ας τρέξη υπό ποδών.

2.
Όθεν είσθε των Ελλήνων

κόκκαλα ανδρειομένα,
πνεύματα έσκορπισμενα,

τώρα λάβετε πνοης;

'στην φωνήν της σαλπιγκός μου;

συναχθήτε όλα όμου: την επτάλοφον ζητείτε, και νικάτε προ παντού. Τα όπλα ας λαβωμεν, etc.

3. Σπάρτα, Σπάρτα, τι κοιμάστε

ύπνον λήθαργον βαθυν; ξύπνησον κραξε 'Αθήνας

σύμμαχον παντοτεινήν. Ενθυμειθητε Λεονίδου

ήρωος του ξακοστου, του ανδρός επαινεμένου φοβερού και τρομερού. Τα όπλα ας λαβωμεν, etc.

4. Ό του εις τας Θερμοπύλας

πόλεμον αυτός κροτεί, και τους Πέρσας αφανίζει

και αυτών κατά κρατεί Μέτριακοσίους άνδρας

εις το κέντρον πρόχωρει, και ως λέων θυμώμενος, εις το αίμα των βουτεί.

Τα όπλα ας λάβωμεν, etc.

ROMAIC EXTRACTS.

Ρωσσος, Αγκλος, και Γάλλος κάμνοντες

την περιήγησιν της Ελλάδος, και βλέποντες την αθλίαν την κατάστασιν, είρώτησαν καταρχάς ένα Γραικόν φιλέλληνα δια να μάθουν την αιτίαν, μετ' αυτόν ένα μητροπολίτην, είτα ένα βλάχμπειν ,

έπειτα ένα πραγματευτών και ένα προεστώτα. Είπέ μας, ώ φιλέλληνα, πως φέρεις την

σκλαβίαν και την απαριγόρητον των Τούρκων τυ

ραννίαν, πως ταϊς ξυλαίς και υβρισμούς και ση

δηροδεσμίας παίδων, παρθένων, γυναικών ανήκουστον

φθορείαν; Δεν είσθαι εσείς απογονοι εκείνων των

Ελλήνων των ελευθέρων και σοφών και των φιλο

πατρίδων και πως εκείνοι απέθνησκον δια την ελευ

θερίαν, και τώρα εσείς υπoύκεισθαι εις τέτοιαν

τυραννίαν, και ποίον γένος ως εσείς εστάθη φωτισ

μένον εις την σοφίαν, δύναμης, είς όλα ζα

κουσμένον

πως νύν έκαταστήσατε την φωτινην Ελ

λαδα. βαβα! ως ένα σκέλεθρον, ως σκοτεινής

λαμπάδα! Όμιλει, φίλτατε Γραικέ, είπέ μας την

αιτίαν : μη κρύπτης τίποτης ημών, λύε την απο

ρίαν.

Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ. Ρωσσ-αγκλο-γαλλοι, Ελλας, και όχι άλλοι, ήτον, ώς λέτε, τόσον μεγάλη, νύν δε άθλία, και αναξία αφ', φού αρχίσεν η αμαθία. οστ' ήμπορούσαν να την ξυπνήση τούτ' εις το χειρον την οδηγούσε αυτή στενάζει τα τέκνα κράζει, στο να προκόπτουν όλα προστάζει και τότε ελπίζει ότι κερδίζει. ευρείν, οπού 'χει νύν την φλογίζει Μα όστις τολμήση να την ξυπνήση πάγει στον άδην χωρίς τινα κρίσιν.

The above is the commencement of a long dramatic satire on the Greek priesthood, princes, and gentry; it is contemptible as a composition, but perhaps curious as a specimen of their rhyne: 1 have the whole in MS. but this extract will be found sufficient. The Romaic in this composition is so easy as to render a version an insult to a scholar; but those who do not understand the ori. ginal will excuse the following bad translation of what is in itself indifferent.

« PreviousContinue »