Page images
PDF
EPUB

PLATEA. A. C. 427. Olymp. 88. 2.

PLATEA. .

The remaining inha

famine,

surrender

city to the Lacedæmonians. Five commis

ta to try them in a

Platæans ask and ob10

tain leave to be heard

LII. Υπό δε τους αυτούς χρόνους του θέρους τούτου και οι Πλαταιής ουκέτι έχοντες στον ουδε δυνάμενοι πολιορ

κείσθαι ξυνέβησαν τους Πελοποννησίοις τοιώδε Conclusion of the siego. τρόπο. προσέβαλον αυτών τα τείχει, οι δε και 5 bitants, prosed by ουκ έδύναντο αμύνεσθαι. γνους δε ο Λακεδαι- 3 themselves and their μόνιος άρχων την ασθένειαν αυτών βία μεν ουκ

έβούλετο ελεϊν (είρημένον γαρ ήν αυτώ εκ sioners sent from Spar- Λακεδαίμονος, όπως, εί σπονδαι γίγνοιντό ποτε summary manner. The προς Αθηναίους και ξυγχωρούεν όσα πολέμω

χωρία έχουσιν εκάτεροι αποδίδοσθαι, μη ανάin their own defence at δοτος είη η Πλάταια ως αυτών εκόντων προσ

χωρησάντων) προσπέμπει δε αυτούς κήρυκα λέγοντα ει βούλονται παραδούναι την πόλιν εκόντες τους

Λακεδαιμονίοις και δικασταίς εκείνους χρήσασθαι, τούς τε 15 αδίκους κολάζειν, παρά δίκην δε ουδένα. τοσαύτα μεν ο 4

κήρυξ είπεν οι δε (ήσαν γαρ ήδη εν τω ασθενεστάτω) παρέδοσαν την πόλιν. και τους Πλαταίεας έτρεφον οι Πελο- 5

greater length.

2. ουκέτι] ουκ c.f. 4. προσέβαλλον C.G.I.

αυτών] om. F.L.Ο.Ρ. αυτώV. 5. έδύναντο Α.Ε.Η.Κ.V.d.e. Poppo. Goell. Βekk. ceteri ηδύναντο. αμύνασθαι d.e.

λακεδαιμονίοις d. 6. αυτών] om. H.N.V. 8. γένοιντο e.

7. γαρ] Q. ΙΙ. προχωρησάντων Ε. 12. προπέμπει L.Ο.Ρ, δε Κ.c. 16. κήρυξ Βekk.

14. τε]

13. λέγοντα, εί βούλονται κ. τ.λ.] The δούναι και σφάς αυτους Αθηναίοις ώστε words ei Boi ονται are to be understood βουλεύσαι ότι αν εκείνοις δοκή. I have as the herald’s question, “ Are they taken τε in τούς τε αδίκους as the simple “ disposed to surrender their city to the copulative conjunction; the subject to « Lacedaemonians, and submit to their κολάζειν is understood from the pre“ judgment, and that they should pu- ceding words δικασταίς εκείνους χρή“nish the guilty, but no one contrary σασθαι, and the tense is varied perhaps “ to justice?” Boúdovrai is put in the for that very reason, to shew that the indicative mood, according to that well subject is changed; although the preknown practice of the Greeks to blend sent and aorist, and the present and the forms of dramatic and narrative future, are found in so many other incomposition together, using the mood stances to be joined together in the and tense which the speaker himself garme sentence after μέλλω, βούλομαι, would have used, yet adopting the

rd and similar verbs, that it is unnecessary person instead of the second, as relating to seek for any particular reason for the that he said so and so to a third party. variation from one tense to the other. For the expression εί βούλονται without See Lobeck, Parerga ad Ρhrynich. VI. any further apodosis, compare IV. 37, 2. p. 747. note. εκήρυξάν τε, ει βούλoιντο τα όπλα παρα

PLATEA. A. C. 427. Olymp. 88. 2.

ποννήσιοι ημέρας τινάς, εν όσο οι εκ της Λακεδαίμονος 6 δικασται πέντε άνδρες αφίκοντο. ελθόντων δε αυτών κατηγορία μεν ουδεμία προετέθη, ήρώτων δε αυτούς επικαλεσάμενοι τοσούτον μόνον, εί τι Λακεδαιμονίους και τους ξυμμάχους εν τω πολέμω το καθεστώτι αγαθόν τι ειργασμένοι, 7 εισίν. οι δ' έλεγον, αιτησάμενοι μακρότερα ειπείν και προ

τάξαντες σφών αυτών 'Αστύμαχόν τε τον 'Ασωπολάου και 8 Λάκωνα τον 'Αειμνήστου πρόξενον όντα Λακεδαιμονίων. και επελθόντες έλεγον τοιάδε.

LIII. « ΤΗΝ μεν παράδοσιν της πόλεως, ώ Λακεδαι- 10 μόνιοι, πιστεύσαντες υμίν εποιησάμεθα, τoιάνδε δίκην SPEECH OF THE “ οιόμενοι υφέξειν, νομιμωτέραν δέ τινα εσε

σθαι, και εν δικασταίς ουκ εν άλλοις δεξά

PLATEANS. . They express their

Ι. της] om. f. 2. κακηγορία Ε.g. 3. προσετέθη e. 4. μόνον] om. d.i. ει τους λακεδαιμονίους Κ. 5. έν τω] αυτό ά. το καθεστωτι] om. g. το

αγαθόν τι] om. e. ειργασάμενοι 0. 8. και ελθόντες c. οι. L.Ο.Ρ.

om. Κ.

4. εί τι-αγαθόν τι] The repetition of whether the fact was a crime, and if it the τι may seem suspicious, as in c. 54, 2. were, whether there were any circumwhere these words occur again, every stances in the case to palliate it and MS. has merely εί τι-αγαθόν, and in mitigate the punishment ; both which c. 68, 2. all the best MSS. agree in the questions were wholly precluded by the same reading. I believe, however, that course adopted by the Lacedæmonians. here and in c. 68, 2. the ti should be re- In the grammatical construction of the peated, but not in c. 54, 2. The Lacedæ- opening sentences of this chapter we monians meant to put the question as may remark the use of the indicative strongly as possible, whether they had mood naprhkaper after un, in order to " in any point done any service ;” but express the conviction of the speaker, the Platæans in quoting it in their own rather than his doubtful apprehension, speech naturally make it less pointed, that the Platæans had actually missed and merely state it as asking “whether both the advantages which they had

they had done any service,” &c. hoped to gain : “We fear lest we have

6. οι δ' έλεγον--και επελθόντες έλε- missed," not, “lest we may hare γον] The second έλεγον Haack under- * missed.See Matthiae, Gr. Gr. 5. 520. stands of the particular speakers; the obs. 5. Jelf, 814, a. and Hermann on first of the whole body of the Platæans; Viger, note 270. and “De Modorum the second is, in short, a sort of cor- « Constructionibus apud Ηomerum.” rected expression for what had before We may notice also the genitive and been stated loosely and inaccurately. nominative absolute following after tek

12. νομιμωτέραν δέ τινα έσεσθαι] That μαιρόμενοι, προκατηγορίας ου γεγενημένης it would be a trial according to the –τότε επερώτημα βραχύ όν. So in I. 1, 1. common laws of justice and usages of we have τεκμαιρόμενος-ότι-ήσαν--και all countries, which should make the —ópôv. Compare Poppo, Prolegom. I. issue to be tried not simply one of fact, p. 129. where the fact was allowed on both 13. ουκ εν άλλοις] «Lege ουκ άν άλ. sides; but one of law and equity, “ λοις.” DoBREE. But the order of

PLATEA. A. C. 427. Olymp. 88. 2.

fears that all they can
say will be fruitless,
as their fate is already
determined on, to gra- 66
tify the hatred of the
Thebans.

66

μενοι, ώσπερ και εσμεν, γενέσθαι ή υμίν,

ηγούμενοι το ίσον μάλιστ' αν φέρεσθαι. νύν και « δε φοβούμεθα μη αμφοτέρων άμα ήμαρτή

καμεν τόν τε γαρ αγώνα περί των δεινο5 « τάτων είναι είκότως υποπτεύομεν, και υμάς μη ού κοινοί

αποβήτε, τεκμαιρόμενοι προκατηγορίας τε ημών ου προγεγενημένης και χρή αντειπείν, (άλλ' αυτοι λόγον ήτησάμεθα,) τό τε επερώτημα βραχύ ον, ώ τα μεν αληθή

αποκρίνασθαι εναντία γίγνεται, τα δε ψευδή έλεγχον έχει. τοπανταχόθεν δε άποροι καθεστώτες αναγκαζόμεθα και 3

ασφαλέστερον δοκεί είναι ειπόντας τι κινδυνεύειν" και γαρ « ο μη ρηθείς λόγος τοις ώδ' έχουσιν αιτίαν αν παράσχοι « ως ει ελέχθη σωτήριος αν ήν. χαλεπώς δε έχει ημίν προς 4 « τοις άλλοις και η πειθώ. αγνώτες μέν γαρ όντες αλλήλων, 5 Ι. περ] om. Ρ. και] om. d. Verbi εσμέν syllabam alteram corr. F. 3. ήμαρτή4. δυνατωτάτων V.

5. κοινή Κ.Q.c. 6. προγενομένης Ο. 9. γίγνεσθαι C.e.

τα] το g. 10. πανταχόθεν τε @. 12. αν] om. Q. 14. μεν] om. L.

gàp] om Q. αλλήλοις Β.

κωμεν

d.

the words, I think, would be opposed an unworthy and ungrateful return, to this correction. Göller gives the “ in our being now in arms against construction rightly : και εν δικασταίς you. Though our conduct might not δεξάμενοι γενέσθαι, ουκ έν άλλοις ή υμίν. « be as pure and free from reproach as

ΙΙ. ειπόντας τι κινδυνεύειν] I believe yours, yet we should not despair of Stephens interprets this rightly, “ Non proving that it did not deserve any “ prius periclitari quam aliquid dixeri- severe condemnation. But what we

mus.” Compare 1. 20, 3. βουλόμενοι-- “ really fear is, that our conduct, whatδράσαντές τι και κινδυνεύσαι, Not to “ ever we can show it to have been, “ risk their lives for nothing,” and “ will not affect your sentence; that ΙΙΙ. 5, 2. βουλόμενοι εί προσγένοιτο τι your minds are made up already, and κινδυνεύειν.

" that we are to be sacrificed to gratify 13. χαλεπώς δεκαι η πειθώ] “And “ the Thebans, not on account of our “ besides our other disadvantages, there “ demerits towards you.” In the last

are peculiar difficulties which obstruct sentence of the chapter there is a strange "even the effect of our arguments and grammatical confusion. Göller rightly “ pleadings upon your minds. All that observes that it should either be åxå « we can urge you know already; and μή άλλους χάριν φέροντες- ημάς καθι

yet it appears to have no weight with στητε, or υμών χάριν φερόντων-καθι

you; we cannot therefore but fear, otáueba. Compare II. 3, 4. VIII. 102, 2. “ that to repeat it to you again will be A little above Göller is equally right in

equally fruitless.” The sense of what explaining τας αρετάς ημών, follows appears to be this : “ It is not “ vices towards you; our merits not so " that we should fear your question, if “ much generally as with regard to you “ it really proceeded upon an impres- “ in particular. Compare the note on “ sion that we had used you ill, that és åperhu. II. 40, 6. “ your kindnesses to us had met with THUCYDIDES, VOL. I.

Ee

our ser

PLATEA. A. C. 427. Olymp. 88. 2.

[ocr errors]

« έπεισενεγκάμενοι μαρτύρια ών άπειροι ήτε ωφελούμεθ' αν « νύν δε προς ειδότας πάντα λελέξεται, και δεδομεν ουχί μη « προκαταγνόντες ημών τας αρετάς ήσσους είναι των υμετέ

ρων έγκλημα αυτό ποιήτε, αλλά μη άλλοις χάριν φέροντες « επί διεγνωσμένην κρίσιν καθιστώμεθα. LΙV. παρεχόμενου 5

« δε όμως και έχομεν δίκαια πρός τε τα θη

βαίων διάφορα και ες υμάς και τους άλλους « "Έλληνας, των ευ δεδρασμένων υπόμνησιν

ποιησόμεθα και πείθειν πειρασόμεθα. φαμεν γαρ προς το ερώτημα το βραχύ, εί τι Λακε- 10 δαιμονίους και τους ξυμμάχους εν τω πολέμω

τωδε αγαθών πεποιήκαμεν, ει μεν ως πολεμίους έρωτάτε, ουκ αδικείσθαι υμάς μη ευ

« παθόντας, φίλους δε νομίζοντας αυτούς αμαρyour greatest peril, the « τάνειν μάλλον τους ημίν επιστρατεύσαντας. 15

« τα δ' εν τη ειρήνη και προς τον Μήδον « αγαθοί γεγενήμεθα, την μεν ου λύσαντες νυν πρότεροι, το

« δε ξυνεπιθέμενοι τότε ές ελευθερίας της Ελλάδος μόνοι 4 Βοιωτών. και γαρ ηπειρωταί τε όντες εναυμαχήσαμεν επ'

« 'Αρτεμισίω, μάχη τε τη εν τη ημετέρα γη γενομένη 20 « παρεγενόμεθα υμίν τε και Παυσανία: εί τε τι άλλο κατ' « εκείνον τον χρόνον εγένετο επικίνδυνον τους Έλλησι,

Still, they say, we will try the only chance yet left us. We appeal from your hard question, " Whether we • have rendered you

any service in this " present war ?" for not to serve an avowed " enemy is no crime; and we turn to that period, when we can truly say that we did both you and all Greece service in that time of

Persian invasion. 3

1. έπεσενεγκ. Βekk. μαρτυρίας e. 2. παν L.Ο.Ρ.

λέξεται C.I.K.d.e.f. και δέδιμεν οm. G. δεδίαμεν g.

μη ουχί Q. 3. καταγνόντες Ο. των] αυτών Ι. 4. αυτώ Η.

ποιείτε Β.Ε.g.h. 6. τα] των 1. 7. και τους A.B.C.E.F.G.H.K.N.Q.V.c.f.g.h. Haack. Poppo. Goell. Bekk. ceteri kai és tous. 8. των δε @.g. δεδραμένων Ρ.d. δεδραμένων Ρ.d. 9. και πείθειν πειρασόμεθα] om. Q.

15. μάτους] om. L.Ο.Ρ.Q. στρατεύσαντες g. 17. πρότερον d. 18. επ' ελευθερία G.I.L.Ο.Ρ.d. 19. τε] om. g.

λιστα g.

6. πρός τε τα θηβαίων διάφορα και ες struction is again varied : φαμεν γαρυμάς] « Our claims of justice, against ει μεν έρωτάτε, νομίζοντας δε φίλους, * the animosity of the Thebans, and instead of εί δε φίλους νομίζετε. towards you." Τα θηβαίων διάφορα, 18. ξυνεπιθέμενοι] « Attacking him “ The quarrel of the Thebans against • jointly with you.” Compare I. 73, 4.

us.” 'Compare IV. 79, 2. τα παλαιά ξυνναυμαχήσαι. διάφορα των Αθηναίων.

19. ηπειρώται τε όντες] Compare ΗeΙ4. φίλους δε νομίζοντας] The con- rodot. VIII. 1. I.

PLATEA, A. C. 427. Olymp. 88. 2.

Our subsequent hostility was not our fault, but your own.

You yourselves recommend

liance of Athens when 10 we applied to you in

the first instance for aid against the ambireceived and defended us, and our fortunes from that

were linked with hers. 15

« πάντων παρά δύναμιν μετέσχομεν. και υμίν, ώ Λακεδαι-5

μόνιοι, ιδία, ότε περ δη μέγιστος φόβος περιέστη την « Σπάρτης μετά τον σεισμόν των ές Ιθώμην Eίλώτων « αποστάντων, το τρίτον μέρος ημών αυτών εξεπέμψαμεν 5" ές επικουρίαν· ων ουκ εικός αμνημονείν. LV. και τα μεν

« παλαιά και μέγιστα τοιούτοι ήξιώσαμεν

είναι, πολέμιοι δε εγενόμεθα ύστερον. υμείς και

« δε αίτιοι: δεομένων γαρ ξυμμαχίας ότε θηed us to obtain the al. « βαίοι ημάς έβιάσαντο, υμείς απεώσασθε και

προς Αθηναίους εκελεύετε τραπέσθαι ως

έγγυς όντας, υμών δε μακραν άποικούντων. tion ofThebes. Athens « εν μέντοι τω πολέμω ουδεν εκπρεπέστερον 3

« υπό ημών ούτε επάθετε ούτε έμελλήσατε. moment « ει δ' αποστήναι Αθηναίων ουκ ήθελήσαμεν 4

υμών κελευσάντων, ουκ ήδικούμεν" και γαρ « εκείνοι εβοήθουν ημίν εναντία θηβαίοις ότε υμείς απωκνείτε, « και προδούναι αυτούς ουκέτι ήν καλόν,-άλλως τε και ούς « ευπαθών της και αυτός δεόμενος προσηγάγετο ξυμμάχους « και πολιτείας μετέλαβεν,-ιέναι δε ες τα παραγγελλόμενα

Ι. περί b. 2. περ] om. e. 3. ες] επ' G.L.Ο.Ρ. το. ώς] om. C.

12. μέντοι ούν το e. εκπρεπωδέστερον Ο. 15. άδικούμεν b.d.

8. γαρ] δε Α.Β.Ε. Ι4. εθελήσαμεν Κ.

2. φόβος των Ειλώτων] «The alarm be understood of the private rights of “ of the Helots, who revolted and citizenship, such as the Cærites and “ settled at Ithome.” Such is, I think, other people connected with Rome by the true construction, and therefore I what the Greeks called icono creía (see bave followed Poppo in striking out Niebuhr, vol. II. p. 49. Eng. transl.) the comma after Σπαρτήν. Compare enjoyed in the early times of the Roman Poppo, Prolegom. Ι. p. 299. Μετά τον commonwealth : including the Jus conσεισμόν. Compare I. τοΙ, 2.

nubii, or of intermarriage, and the Jus 3. σεισμόν] Olymp. LΧΧVΙΙ. 4. vid. commercii, Or of purchasing and inDiod. p. 274. c. WAss.

heriting land in Attica, but not con4. ημών αυτών] « Our own citizens, ferring the public rights of voting in " and not a force of subjects or allies, the assembly, or of eligibility to offices “ such as your expeditions mostly con. of state. And this imperfect citizenship “sist of." Compare the note on II. 39, appears to have been called at Athens 4. ημών αυτών επίπεμψιν.

“the rights or freedom of Platæans,' 8. δεομένων γάρ ξυμμαχίας] Compare as at Rome it was called “Jus CaeHerodot. VΙ. ιο8, I-4.

“ ritum, or “inter Cærites referri.'' 19. πολιτείας μετέλαβεν] This is to Thus the slaves who fought at Salamis

« PreviousContinue »